ΑΠΟΛΛΩΝ ΦΟΙΒΟΣ

Ο θεός του φωτός.

- Ο ΠΑΛΛΩΝ ΚΑΙ ΠΟΛΩΝ ΤΟ ΠΑΝ.

ΚΑΙ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΑΛΛΕΙ ΚΑΙ ΠΟΛΩΝΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ?......ΤΟ ΦΩΣ!!!

ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΗΝ ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ

ΤΩΝ ΛΕΞΕΩΝ.....

ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΑΠΟΛΛΩΝ ΠΡΟΕΡΧΕΤΑΙ ΚΑΙ ΕΧΕΙ ΩΣ ΒΑΣΗ ΤΟ ΡΗΜΑ ...ΑΠΟΛΛΥΜΙ..ΠΟΥ

ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΧΑΝΟΜΑΙ ,ΕΞΑΦΑΝΙΖΟΜΑΙ....

ΑΠΟΛΛΩΝ .. ΛΟΙΠΟΝ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΤΟ ΩΝ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΝΑ ΧΑΝΕΤΑΙ ΝΑ ΕΞΑΦΑΝΙΖΕΤΑΙ,ΚΑΙ ΝΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΔΗΛΑΔΗ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΣΕ ΠΟΛΛΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΣΗΜΕΙΑ.

ΤΟ ΙΔΙΟ ΑΚΡΙΒΩΣ ΠΟΥ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ ΜΑΣ.

ΟΤΑΝ ΛΕΜΕ ΑΓΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΚΕΙΝΟΣ ΠΟΥ ΑΓΕΤΑΙ ΠΡΟΣ ΤΑ ΕΠΑΝΩ.

ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΔΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ,ΚΑΤΑ ΜΙΑ ΕΝΝΟΙΑ,ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΩΝ

ΠΑΝΤΟΥ ΚΑΙ ΤΑ ΒΛΕΠΕΙ ΟΛΑ, ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΠΑΝΤΟΥ, ΤΟ ΜΑΤΙ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΑΣ ΠΟΥΜΕ.

ΦΟΙΒΟΣ = ΚΑΘΑΡΟΣ,ΔΙΑΥΓΗΣ,ΑΓΝΟΣ,ΛΑΜΠΩΝ,ΛΑΜΠΡΟΣ

[ΦΟΙΒΟΣ ΑΠΟΛΛΩΝ]

ΑΠΟ ΤΟ ΦΟΙΒΑΖΩ,ΦΟΙΒΑΩ,ΚΑΘΑΡΙΖΩ,ΕΞΑΓΝΙΖΩ...

Ο Απόλλων ήταν ο θεός του φωτός, του πολιτισμού, της ηθικής, ο οποίος μάχονταν εναντίον κάθε βαρβαρότητας, αναρχίας και κακίας.
Ο θεός του εξαγνισμού, ήταν συνδεδεμένος πολύ και με τις καλές τέχνες. Ως θεός της μουσικής, παρουσιάζεται να παίζει πάντοτε την λύρα. Ήταν επίσης θεός του αγροτικού χορού, που περιείχε τραγούδι και μουσική.

Θεός του φωτός, της ποίησης και της μουσικής.
Γιος του Δία και της Λητώς.
Μόλις γεννήθηκε ο θεός, ένα χρυσό φως πλημμύρισε τη Δήλο, το νησί όπου γεννήθηκε.

Ο Απόλλωνας τρεφόταν με νέκταρ και αμβροσία και έγινε τόσο όμορφος, που ο πατέρας του, ο Δίας, τον ονόμασε θεό του φωτός.

Ο Φοίβος (λαμπρός), όπως λέγανε τον Απόλλωνα, οδηγούσε κάθε πρωί το άρμα του Ήλιου και φώτιζε τον κόσμο.
Εκείνος έμαθε στους ανθρώπους την τέχνη της μουσικής, του τραγουδιού και της ποίησης.

Ο Απόλλων και η Άρτεμις ήταν αδελφοί, δίδυμα τέκνα του Δία και της Λητώς. Κατά την παράδοση γεννήθηκαν στη νήσο Δήλο.

Ο Απόλλων ήταν θεός των τεχνών, κυρίως, όμως θεός της μουσικής. Όταν οι Μούσες τραγουδούσαν τις συνόδευε στο τραγούδι με την περίφημη λύρα του. Μόνο ένας άνθρωπος καυχήθηκε ότι τραγουδούσε καλύτερα από τον Απόλλωνα, ο Μαρσύας και αυτόν τον νίκησε ο θεός και τον τιμώρησε. Γιος του Απόλλωνα ήταν ο θεός της Ιατρικής και μεγάλος ιατρός, ο Ασκληπιός.

Πιο φημισμένος, όμως, ήταν ο Απόλλων ως θεός της μαντικής τέχνης. Όταν θέλησε να ιδρύσει το μαντείο του στους Δελφούς ο δράκοντας Πύθων τον εμπόδισε, αλλά ο Απόλλωνας τον νίκησε και τον σκότωσε. Όταν εξαγνίστηκε από το φόνο αυτό και πήρε το όνομα "Φοίβος" (εξαγνισμένος), γύρισε στους Δελφούς και πήρε το μαντείο κάτω από την προστασία του.

Ο Απόλλων στην Ελλάδα λατρευόταν και ως νομοθέτης θεός, έννοια που συνδέεται με το "χρησμοδότης". Τιμωρούσε τους ενόχους και επέβαλε ποινές, κυρίως σε περιπτώσεις ανθρωποκτονίας. Επίσης ο Απόλλων συνδεόταν με τον Ήλιο και θεωρείτο θεός του φωτός.


Γεννήθηκε από το θεό Δία (που στις επικλήσεις του αίθριος, ανέφελος, υψινεφής, αλληγορείται σε αέρα και ουρανό) και τη θεομητρική θεότητα Λητώ (που αλληγορείται στο αστροφώτιστο νυκτερινό στερέωμα). Η επίκλησή του “Δήλιος” σημαίνει φυσικά όχι μόνον τον γεννηθέντα στη νήσο Δήλο, αλλά και τον Θεό που κάνει δήλα και ορατά τα πάντα, αλλά και τα πάντα ορά (“πανδερκές έχων φαεσίμβροτον όμμα” σύμφωνα με τον 34ο Ορφικό Ύμνο, δηλαδή ως ο θεός που η ματιά του φωτίζει τους θνητούς και παρατηρεί τα πάντα).

Από τη δοξασία ότι αιτία όλων των γινομένων είναι ο Ήλιος, του οποίου το φώς εισχωρεί στις κρυμμένες αιτίες, ο (σύμφωνα με τους μαγικούς παπύρους της συλλογής Papyri Graecae Magicae) “τηλεσκόπος και κοίρανος κόσμου” θεός Φοίβος Απόλλων σχετίζεται στενά με τις λειτουργίες της λεγόμενης Ειμαρμένης και των Μοιρών, ως Θεός μαντευτής (Αγνόμαντις, Αληθής, Δαφναίος, Μαντικός, Μοιραγέτης, Λοξίας, Προόψιος, Τριποδιλάλος). Η μαντική ιδιότητα του Απόλλωνος εξηγείται και από το γεγονός ότι η μουσικοπαραγωγός ιδίοτητά του, όπως θα δούμε παρακάτω, του επιτρέπει πλήρη διαύγεια όρασης στα διάφορα σημεία της χρονικής κίνησης, της οποίας χρονικής κίνησης στυλοβάτης και γενήτωρ είναι ο Ρυθμός, ένα τμήμα του τρισυπόστατου (Ρυθμός, Μελωδία, Αρμονία) που ορίζει τη Μουσική.

Ο θεός Απόλλων σχετίζεται από τους θρησκευτές του με τη Νεότητα και το Κάλλος (επειδή ως Ήλιος ξεπροβάλλει αιωνίως νέος την κάθε αυγή και στη συνέχεια με το φώς του καταδεικνύει όλα τα επί γής ωραία και “θωμαστά”. Σχετικές επικλήσεις του οι Κουροτρόφος, Ολβιουργός, Τελειότατος, Φάνης, Χαροποιός), με την Ιατρική και την Θεραπευτική (επειδή το ηλιακό φώς χαρίζει υγεία, απολυμαίνει, και επίσης αυξάνει τα υγιεινά και θεραπευτικά φυτά. Σχετικές επικλήσεις του οι Παίων, Αλεξίκακος, Ηπιόχειρ, Ιατρός), με τη Μουσική (επειδή ό, τι φωτίζεται δονείται ως τμήμα της Συμπαντικής Μουσικής) και την κάθε είδους εικαστική δημιουργία (κύριος των Μουσών, Θεός Μουσαγέτης ή Μουσηγέτης. Σχετικές επικλήσεις του οι Μουσικός, Κιθαρωδός, Μουσαγέτης).

Ιερά φυτά του η δάφνη, ο ηλίανθος, η άρκευθος, η μυρίκη, το ηλιοτρόπιο και ο υάκινθος. Η Δάφνη είναι η νύμφη κόρη του ποταμού Πηνειού, που αγάπησε ο μεγάλος Έλληνας θεός όμως χωρίς μεγάλη επιτυχία. Έτσι μετά από θερμή επίκλησή της στη Γαία μεταμορφώθηκε στο ομώνυμο φυτό. Ο Απόλλων παρά του ότι δε βρήκε ανταπόκριση στο ερωτικό του κάλεσμα στη Δάφνη την τίμησε κάνοντας την το γνωστότερο ιερό του φυτό. Ιερά σύμβολά του ο Τρίπους, η Κιθάρα και το τόξο ή βέλος. Ιερά ζώα ο λύκος, το γεράκι, ο κύκνος, το κοράκι, ο πετεινός, ο τζίτζικας, το δελφίνι και το κριάρι. Ιερό, λατρευτικό χρώμα του το Χρυσό. Όπως και στη Θεά Αθηνά, ιερός αριθμός του είναι το Επτά (δηλαδή ο αριθμός της πληρότητας, του πνεύματος και του μακροκόσμου). Άλλες γνωστότερες επικλήσεις του οι Αγραίος, Αγρέτης, Άκτιος, Αμυκλαίος, Γεννήτωρ, Δειραδιώτης, Διονυσοδότης, Εναγώνιος, Επάκυιος, Ήλιος, Κάρνειος, Κιθαρωδός, Κουροτρόφος, Νόμιος, Ογκαίος, Ογκεάτας, Πτώος, Πύθιος, Σπόνδιος, Τμώος, Υπερβόρειος κ.ά.